LED Event Manager to narzędzie do projektowania instalacji LED na eventy. Ułóż ekrany w 2D i 3D, zrób pixel mapy, poprowadź sygnał i zasilanie, narysuj schemat połączeń — a na koniec wyeksportuj komplet dokumentów albo wyślij obraz na żywo przez NDI.
Projektuj ekrany LED dla koncertów.
Pixel mapa w programie graficznym, pack lista w arkuszu, schemat w osobnym rysunku, obliczenia na kalkulatorze — każda zmiana ekranu to poprawki w kilku miejscach naraz. Tutaj wszystko wynika z jednego projektu.
Zmieniasz ekran — liczba kabinetów, moc i pack lista są aktualne od razu.
To nie jest jedna ściana na scenie. W aplikacji otwierasz trasy koncertowe, konferencje, studia XR i stoiska targowe z sufitem, podłogą i ekranami pod kątem. Kabinety, wyjścia sygnału i moc na kartach pochodzą z Dashboardu aplikacji, a ekrany liczę fizycznie (ekran cięty na kilka outputów to jeden ekran). Każdy projekt otworzysz w modułach poniżej.
Ściana główna 24 × 8 m w łuku, cięta na dwa outputy. Dwa IMAG-i, boczne hangi, kostka LED nad sceną i rampa z płytami podłogowymi. Backupy outputów na wolnych wyjściach procesora.
Osiem outputów 50 Hz z backupami: ściany MAIN cięte między outputy, sześcian ze ścian i sufitu, ekran centralny oraz przezroczyste ekrany na osobnym wyjściu. Projekt autora aplikacji.
Ściana 10 × 5 m w łuku 40°, dwa pionowe IMAG-i i front pulpitu DJ na dwóch outputach 60 Hz. Ekrany zawieszone w 3D na różnych wysokościach.
Panorama 22,5 × 3 m (P1.9) w łuku na trzech outputach, pulpit mówcy, ekrany kontrolne dla prelegentów, portale przy scenie i cztery totemy w foyer.
Zakrzywione tło 18 × 4 m (kąt 147°), dwa skrzydła pod kątem, sufit i podłoga. Wszystko na 60 Hz, a płyty podłogowe mają większy pobór mocy niż panele tła.
Stoisko wyspowe 12 × 12 m: ściana tylna, dwie skośne ściany boczne, pochylony „dach” z czterech ekranów, podłoga LED, wieża czterostronna, lada, kioski i pionowy baner.
Stoisko otwarte z każdej strony: ściana tylna ułożona w falę, sufit w kształcie litery V, podłoga w krzyż, stoły interaktywne pod kątem, cztery filary i wypukła lada.
Sześć projektów jest przykładowych: układy i liczby wymyśliłem na potrzeby prezentacji. „Nova Reveal” to układ z realizacji autora aplikacji, pokazany pod wymyśloną nazwą.
To klatki z prawdziwego widoku 3D aplikacji. Przeciągnij, żeby obejrzeć scenę z każdej strony, albo wybierz inny projekt. W aplikacji obracasz ją tak samo, a ekrany ustawiasz w przestrzeni co do milimetra.
W aplikacji obracasz widok przeciągnięciem myszy, wokół środka modelu albo zaznaczonego ekranu.
Każdy etap pracy ma swój moduł, a wszystkie czytają te same dane. Wybierz projekt pokazowy i przełączaj widoki, żeby zobaczyć prawdziwy interfejs na różnych realizacjach: od trasy koncertowej po stoisko z sufitem i podłogą LED. Wszystkie zrzuty pochodzą z aplikacji.
Polaris TourTrasa koncertowa · arena10 ekranów2168 kabinetów112 wyjść sygnału333,6 kW
Powiększ
Ułóż ekrany na wirtualnej scenie tak, jak stoją na miejscu — potem przełącz na 3D i sprawdź, jak wyglądają z każdej strony.
Powiększ
Każdy output procesora to osobne płótno o własnej rozdzielczości. Przypisz do niego ekrany i masz gotową pixel mapę — ze wszystkim, czego potrzebuje ekipa na hali.
Powiększ
Zaznacz output, poprowadź linię po kabinetach — aplikacja na bieżąco liczy, ile pikseli spina każdy port procesora.
Powiększ
Wybierasz ekran i rysujesz obwody po kabinetach, a waty sumują się same. Zasilanie liczy się na całych ekranach, tak jak stoją w Stage View, więc podział na outputy w niczym nie przeszkadza.
Powiększ
Narysuj łańcuch sygnału od źródła do ekranu: media server, mikser, procesory, switche, kamery i ekrany LED. Zamiast osobnego rysunku masz schemat, który zasila pack listę.
Powiększ
Lista sprzętu składa się sama ze schematu, ekranów i przepływów. Ty dopisujesz tylko drobnicę.
Powiększ
Jedna strona z liczbami całego eventu: ile map, kabinetów, wyjść sygnału i kilowatów. Wciskasz ⌘D i masz ją przed sobą.
Zaznaczony ekran dostaje w widoku 3D uchwyt: trzy strzałki osi, kwadrat do przesuwania po podłodze i pomarańczowy pierścień do obrotu. Samo kliknięcie niczego nie rusza — przesuwasz tylko to, co chwycisz, a pozycja zaokrągla się do 10 mm. Te same wartości wpiszesz też w panelu ekranu.
Powiększ
W ramce zbliżenie na uchwyt: strzałki X (czerwona), Y (zielona) i Z (niebieska), kwadrat na podłodze i pierścień obrotu. W panelu po prawej pozycja i obrót.
Każda strzałka przesuwa ekran tylko wzdłuż swojej osi. Zielona zmienia wysokość zawieszenia, a pozycja na podłodze zostaje. Pasek na dole widoku pokazuje wartość w milimetrach i różnicę względem startu.
Przesuwa ekran po płaszczyźnie podłogi, z zachowaniem wysokości. To samo robi przeciągnięcie samego ekranu; gdy patrzysz na scenę niemal poziomo, ekran jedzie po ścianie zwróconej do Ciebie.
Obraca ekran wokół osi pionowej (yaw). Z klawiszem Shift obrót skacze co 15°, bez niego obrót idzie co 1°. Przyciski ⟲ i ⟳ w panelu robią kroki 90° i 15°.
Pozycja X, Y, Z w milimetrach oraz pitch, yaw i roll w stopniach. Przeciągasz uchwytem albo wpisujesz wartość — obie drogi zmieniają to samo. Przycisk Reset wraca do ułożenia z widoku 2D.
Przeciągnięcie tła obraca scenę wokół środka modelu albo zaznaczonego ekranu, prawy przycisk przesuwa widok, a kółko przybliża do punktu pod kursorem.
Powiększ
Każdy kabinet jest płaski, a ekran wygina dopiero złącze między kolumnami. Ustawiasz kąt wspólny dla całego ekranu, osobno dla lewej i prawej połowy (tak powstaje przegięcie S) albo dla każdego złącza z osobna (do ±15°), więc wyjdzie łuk sceny, fala albo wypukła lada, aż po tło 147° w studiu XR. Do procesora nadal jedzie zwykła, płaska mapa.
Na targach ekrany wiszą nad głową, leżą pod nogami i stoją pod nietypowymi kątami. Każdy ekran ma pozycję w milimetrach i obrót w trzech osiach, a jego pixel mapa dla procesora zostaje zawsze płaska i prostokątna.
Powiększ
Ściana tylna i dwie skośne ściany boczne, „dach” z czterech ekranów pochylonych nad pojazdem, podłoga LED pod nim, wieża widoczna z czterech stron, lada, kioski i pionowy baner.
Powiększ
Ściana tylna ułożona w falę z kątów złączy, sufit w kształcie litery V, podłoga w krzyż, stoły interaktywne pod kątem, cztery filary, dwa pionowe banery i wypukła lada. Ten sam projekt w 2D to cztery niezależne pixel mapy.
Ekran zawieszasz nad sceną i pochylasz o dowolny kąt. W MotoExpo cztery ekrany tworzą dach nad pojazdem.
Płyty leżą płasko i mają własną moc na kabinet. Podłoga liczy się w obwodach i w pack liście jak każdy ekran.
Pitch, yaw i roll ustawiają ekran skośnie. Roll 90° zamienia ekran poziomy w pionowy baner.
Niezależnie od tego, jak ekran wisi w przestrzeni, mapa dla procesora zostaje płaska. Zmiana w 3D nie rusza sygnału.
Pixel mapa nie kończy się na pliku. Ze Stage View wyślesz ją do sieci jako źródło NDI albo wypuścisz na podłączony monitor — na próbie, bez eksportowania i przeciągania plików.
Stage View · Output 1
np. Resolume, TouchDesigner, vMix, OBS z wtyczką NDI
Okno bezramkowe na wybranym monitorze, zawsze na wierzchu
W panelu ekranu wybierasz output i nadajesz go do sieci. Klatka ma rozdzielczość outputu, a pixel mapa leży w niej dokładnie tam, gdzie w zakładce Outputs. Tryb „Whole output” albo „This screen only”.
NAZWA-KOMPUTERA (Projekt — Output)Wyślij output na podłączony monitor — np. wprost do procesora LED. „Fit to display” skaluje z zachowaniem proporcji, „1:1 pixel for pixel” pozwala sprawdzić ostrość mapowania. Zdejmujesz przyciskiem albo klawiszem Esc.
Zaznaczone ćwiartki kabinetów widać także w NDI i na monitorze. Ekipa od razu widzi, które moduły sprawdzić — bez opisywania ich na czacie.
NDI wymaga zainstalowanego NDI Runtime (instaluje się razem z NDI Tools). Gdy go brakuje, sekcja NDI mówi wprost, czego szuka. Cała reszta aplikacji działa bez niego.
Każdy eksport otwiera systemowe okno zapisu pliku. Komplet ekranów zapisujesz naraz, pytając o folder tylko raz.
Stage View, cały output w pełnej rozdzielczości albo pixel mapa pojedynczego ekranu. Komplet zapisuje się do jednego folderu.
Pixel mapy wektorowo — osobny plik dla każdego outputu, gotowy do dalszej obróbki w programie graficznym.
Pack lista oraz „Technical report” — podsumowanie eventu z ekranami, obwodami, wyjściami sygnału i notatkami.
Gotowe slice’y ze wskazanym wejściem i wyjściem, do wczytania w Advanced Output — bez ręcznego mapowania.
Signal Flow (cały output albo cały ekran, także pocięty na kilka outputów) i Power Flow (osobno dla ekranu) do PNG, z numerami outputów i obwodów na pixel mapie.
Cały projekt w jednym pliku: zapisujesz ⌘S, wczytujesz na innym komputerze ⇧⌘O.
Nazwa eventu, data i miejsce. Możesz mieć dowolnie wiele projektów i je duplikować.
Projects · ⌘NDodaj ekrany, ułóż je w 2D, a w 3D ustaw je przeciągając strzałki osi albo wpisując pozycję w milimetrach.
Stage ViewPrzypisz ekrany do outputów, potnij je tam, gdzie trzeba, i sprawdź numerację kabinetów.
OutputsRysuj ścieżki po kabinetach i pilnuj limitów outputów oraz obwodów, zanim wjedziesz na halę.
Signal · Power FlowSchemat połączeń, pack lista, raport PDF, eksporty — a na próbie NDI lub monitor.
Device Map · Pack ListTaki rachunek robią w aplikacji Signal Flow i Power Flow — tu w wersji skróconej. Wybierz kabinet, wpisz rozmiar ściany i sprawdź, ile outputów procesora i obwodów zasilania potrzebujesz.
Klikaj kabinety po kolei, tak jak rysujesz ścieżkę w Signal Flow. Pasek pokazuje, ile pikseli spina jeden output procesora.
Żadnych kont, chmury ani wysyłania danych. Projekt klienta zostaje tam, gdzie go zrobiłeś — a aplikacja działa tak samo w biurze, jak na hali bez zasięgu.
Bez logowania, bez konta i bez połączenia z siecią. Nic nie trzeba włączać ani zakładać — uruchamiasz i projektujesz.
Projekt zapisuje się po każdej zmianie, a poprzednia wersja ląduje w kopii zapasowej. Folder otwierasz z menu File → Show Data Folder albo przyciskiem „Data folder” na dole panelu bocznego.
Pojedynczy projekt zapiszesz do pliku i wczytasz na innym komputerze. Możesz też go zduplikować, żeby zrobić wariant dla kolejnej hali.
Pixel mapy, ścieżki sygnału i obwody zasilania z kontrolą limitów — zanim pierwszy kabinet trafi na truss.
Gotowe pixel mapy, XML dla Resolume i wyjście NDI, żeby wgrać treści, zanim ściana w ogóle zaświeci.
Dashboard, pack lista i raport PDF w jednym miejscu — do wyceny, rider’a i odprawy ekipy.
Własne moduły z mocą i rozdzielczością, zapisywane szablony urządzeń i szybkie warianty projektu przez duplikowanie.
Nie. Aplikacja działa w pełni offline: nie ma logowania, kont ani synchronizacji z chmurą. Projekty zapisują się lokalnie, w pliku na Twoim dysku.
Aktualnie dostępna jest wersja na macOS (Apple Silicon). Wersja na Windows pojawi się w przyszłości.
Zaznaczasz ekran i chwytasz uchwyt: strzałki X, Y i Z przesuwają go po jednej osi, kwadrat po podłodze, a pomarańczowy pierścień obraca wokół osi pionowej (z klawiszem Shift co 15°). Pozycja zaokrągla się do 10 mm, a samo kliknięcie niczego nie przesuwa.
Te same wartości wpiszesz w panelu ekranu: X, Y, Z w milimetrach oraz pitch, yaw i roll w stopniach. Przycisk Reset wraca do ułożenia z widoku 2D.
Tylko do wyjścia NDI. Ta funkcja korzysta z NDI Runtime, instalowanego razem z NDI Tools, i wykrywa go sama. Jeśli go nie ma, aplikacja informuje, czego szuka; wszystkie pozostałe moduły działają bez niego.
W oknie dodawania ekranu definiujesz kabinet: nazwę, rozmiar w milimetrach, rozdzielczość w pikselach i moc na sztukę. Możesz go zapisać, żeby wrócił przy kolejnych ekranach. Moc przydaje się w Power Flow, bo tam liczone są waty.
Tak. Każdy ekran ma pozycję w milimetrach (X, Y, Z) i obrót w trzech osiach, więc może wisieć pod sufitem, leżeć na podłodze albo stać skośnie. Przykładem są projekty MotoExpo i TechFair na tej stronie. Ustawiasz je uchwytem na ekranie albo wpisujesz pozycję w panelu.
W pliku JSON w folderze danych aplikacji (na macOS: ~/Library/Application Support/LED Event Manager/), z kopią zapasową poprzedniej wersji. Folder otwierasz z menu File → Show Data Folder albo przyciskiem „Data folder” na dole panelu bocznego. Pojedynczy projekt możesz też zapisać do osobnego pliku i wczytać na innym komputerze.
Zainstaluj aplikację, otwórz projekt i sprawdź, jak wygląda Twoja scena w 3D, zanim pojedziesz na halę.
Chcesz aplikację albo wycenę? Napisz.
info@led-manager.com